als een schelpdier vermomd

je lippen broos

je adem breekbaar

dansend langs de vloedlijn

van mijn begeren

 

je haren spoel ik door mijn vingers

en vind jou 

je weke schelp

 

toch steeds weer een verrassing

jij, verzoend met zand en zee

 

je proeft het zout op mijn lippen 

en weet niet waarom

ik jou in tranen breek

mijn mooiste schelp