Toen hij van zijn eerste proefde

dacht hij: wel dit smaakt naar meer

 

Toen hij dan zijn tweede ontmoette

dacht hij: nou nog maar een keer

 

Toen de derde hem lief groette

dacht hij: hups daar gaan we weer

 

Maar de vierde was een loeder

want die gaf hem hartezeer

 

Toen werd die bedrogen minnaar

een verstokte vrijgezel

en hij gaf zich nooit meer over

aan het zoete liefdesspel

 

maar soms dacht hij nog aan vroeger

aan de minne van weleer

en dan kreeg hj wel wat wroeging

voor die vierde en laatste keer

 

Toen hij oud was en versleten

en door iedereen vergeten

pochte hij met zijn verleden

voor zijn vrienden in 't café

 

Ze beneden hem zijn lieven

en hij voelde zich een man

die zich lustig kon verlieven

zo geeneen het nu nog kan

 

Zijn geparfumeerde brieven

van een stuk of nog wat lieven

had hij handig zelf geschreven

en met odeklonje bespat

 

Want Angèle was zo belle

en Mireille was een schat

en Suzanne hield van mannen

en van zeepsop in haar bad

 

Ook Marianne mocht hij welle

en Liliane deed hem wat

Zijn Theresa was een felle

en Brigitte lag op zijn mat

 

Vera, Anne en Christianne

ze hadden allemaal wel wat

hem tot liefde toe kon drijven

en wat verder nog dan dat

 

Maar zijn liefste was toch Sonja

in haar roze bloemjapon ja

't is droevig dat zij juist

dat vierde liefje was

 

Want Angèle was zo belle...(etc.)